Chris helemaal in de ban van kippen

Chris had 14 euro verdiend. Een fortuin voor iemand van zeven jaar oud. Dit was hoe hij de rest van zijn leven wilde doorbrengen: ongelofelijk veel geld verdienen. En dan nog wel door courgettes te verkopen. Geweldig. Maar wat hem ook zo fascineerde waren de kippen.

Zomervakantie

Een hele zomer mochten we op de boerderij van een vriendin van mij passen. Nou ja boerderij is misschien een te groot woord. Ooit is het ongetwijfeld echt een boerderij geweest, maar toen wij mochten oppassen, was het een groot huis met een rieten dak, twee koeien, drie geiten, een konijn, een groenten tuin en een aantal kippen.

farm

Prachtige boerderij waar we een zomer op mochten passen en onze eerste kippen kregen.

De koeien en geiten gaven ons niet veel werk. Voor het huis is een groot weiland, door schrikdraad verdeeld in zes kleinere stukken. De geiten doken onder al het schrikdraad door en gingen daar waar ze wilden. De koeien echter konden alleen daar zijn waar wij ze lieten grazen. Het enige dat we dus eigenlijk hoefden te doen was ervoor te zorgen dat er voldoende water voor ze was om te drinken en om de zoveel tijd de koeien in het volgende veld te laten.

Het konijn, tsja, ondanks mijn goede zorgen, is het eigenlijk overleden. Mijn vriendin had al gezegd dat die mogelijkheid erin zat. Dus hebben we het plechtig begraven. Alexander heeft het graf gegraven, ik heb een speech gegeven en Sophie en Chris hebben bloemen verzameld en op het graf gelegd. Nanouschka keek hoofdschuddend toe en rolde met haar ogen.

De groentetuin stond er goed bij en gaf ons ongelofelijk veel courgettes. Als er iets is dat Chris weigert te eten, dan is het wel courgette.

Chris wordt verkoper

Mijn vriendin had me verteld dat haar dochter soms aan de straat courgettes verkocht. Chris vond dat het beste idee ooit. Dus zo begon hij aan zijn courgette handel. Ik heb hem geholpen met de marketing. Aan beide kanten van de weg hebben we een papier opgehangen: courgette te koop, 100 meter links (of rechts), zodat fietsers tijd zouden hebben om te bedenken of ze courgette zouden willen kopen. Chris had een skelter gevonden en zat uren naast zijn stalletje, pratend met klanten of andere mensen die voorbij kwamen. Voor hem was deze handel pure magie: courgettes omzetten in geld. Helaas voor hem, hadden we nog steeds genoeg courgette om soep van te maken en courgette bij bijna iedere avond maaltijd te serveren.

Wanneer hij niet aan het praten was met fietsers, of zat te wachten op nieuwe klanten, zat hij vaak naar de kippen te kijken en controleerde hij of ze al een nieuw ei hadden gelegd. Dat kippen echt eieren leggen, was een andere magische truc. Hij was duidelijk aan het overpeinzen hoe hij dat kon verzilveren. Maar aangezien de meeste eieren in het pannenkoekenbeslag verdwenen, was dat op zich al een goede deal.

Niet zomaar een kip

Desondanks bleven de kippen hem fascineren. Hij had zelfs een favoriet. Het was een witte, met een beetje zwart.
“En goud.” zei Chris.
“Waar is het goud dan?” vroeg ik hem verbaasd.
“Nou, kijk maar naar haar veren.”
Maar het kan zijn dat hij aan de eieren dacht, of aan het geld dat hij zou kunnen verdienen door de eieren te verkopen.

Toen mijn vriendin terug kwam, vertelde ik haar over Christian zijn liefde voor haar kippen. Aangezien zij vond dat ze te veel kippen hadden, wilde ze ons met alle liefde een paar van hun kippen geven. Dus zo zijn wij aan onze kippen gekomen. Vier nog wel. We hebben Gouddonsje gekregen, Chris zijn favoriete kip en nog drie anderen die we Lola, Josephine en Sofia hebben genoemd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *