Geiser perikelen, een koud avontuur

Mei 2013 ging de geiser kapot. Zomaar. Wanneer er iemand ging douchen, sprong opeens de verwarming aan, terwijl het in de huiskamer al warm genoeg was. Een paar dagen later deed ie helemaal niets meer. En om de een of andere reden gebeuren deze dingen altijd op een vrijdag. Vaag realiseerde ik me wel dat ik gewoon een soort storingsdienst kon bellen, we wonen in een huurhuis, dus als ik zou bellen, dan zouden ze ongetwijfeld diezelfde dag nog langs komen. Maar ik was gewoon met iets anders bezig en de geiser interesseerde me niet. “ik zal maandag bellen.” zei ik tegen Nanouschka. “Was je maar voor de wastafel.”
En toen werd het maandag. Maar ik had nog steeds geen zin om te bellen. Geen zin . . . en iets anders, een gevoel, er was zich iets aan het uitkristalliseren.

“Mam, het is maandag, je zou bellen. Ik wil douchen.”
“Ga maar naar de sportschool. Daar betaal je tenslotte voor en daar kun je ook douchen.”
Met tegenzin verdween Nanouschka richting sportschool. Toch wel erg tevreden toen ze terug kwam.
En toen werd het dinsdag en woensdag en donderdag en opnieuw vrijdag. “weet je Nous,” zei ik. De toon van mijn stem deed Nanouschka wantrouwig opkijken. “ik heb een goed plan.”

Een goed plan

“Oh oh.”Zoiets had ze blijkbaar al gevreesd bij mijn eerste opmerking.
“Weet je, het is een soort van zomer. Tenminste, bijna. Het is mei. Meer zomer dan dit zal het waarschijnlijk niet worden. ik vind het wel leuk om gewoon eens uit te proberen hoe we het kunnen redden zonder geiser.ik ben gewoon wel benieuwd waar we gas eigenlijk allemaal voor gebruiken. Of eigenlijk warm water. Dat is volgens mij alleen maar om te douchen en om af te wassen en voor de verwarming, maar die gebruiken we nu toch niet. Dat moet toch te doen zijn.”

Douchen zonder geiser?

“Hmm. En hoe moeten we dan douchen?”
“Nou, jij kunt voorlopig gewoon naar de sportschool. Chris doucht toch zelden, eigenlijk alleen als hij gevoetbald heeft en drie maal per week is voor hem echt wel voldoende.”
“De competitie stopt bijna.”
“Hmm. En hij gaat soms naar zijn vader.”
“Ja, eenmaal per maand.”
“En soms gaat hij met zijn vriendjes zwemmen.”
“Ja, in het gat van Roelofs, dat water stinkt, dan moet hij daarna ECHT douchen.”
“Hmm. Nou, als hij heel erg gaat stinken, dan zien we wel weer verder. En Roos gaat om de week naar haar vader. En voor haar kunnen we ook nog een badje maken.”
“Hmm.”
Maar vreemd genoeg klonk haar ‘hmm’ niet heel erg afwijzend. Meer overpeinzend. Meer als in ‘hmm, dat zouden we inderdaad eens uit kunnen proberen.’

Een zomer zonder geiser

Wat we van deze zomer zonder geiser geleerd hebben,

  • Om ons weer ouderwets voor de wastafel te wassen.
  • Om HEEL kort te douchen met koud water.
  • Hoeveel energie (en tijd) het kost om een liter water aan de kook te brengen. Want een keteltje water koken duurt echt eindeloos. Een goede oefening in slow living. Ik kreeg echt respect voor warm water. Dat in onze westerse samenleving gewoon maar uit de kraan komt.
  • Het was grappig om te ontdekken met hoe weinig water we de afwas konden doen.

Terug naar normaal

Van half mei tot 1 oktober hebben we de geiser uit gehad. Op 1 oktober belde ik de storingsdienst. Die middag kwamen ze langs. “Hmm, die geiser is inderdaad kapot.” De volgende dag kreeg ik een nieuwe. Een superzuinige.

Ik was blij verrast toen ik uiteindelijk mijn rekening kreeg. Het gasverbruik in deze maanden was erg laag. We hadden het tenslotte alleen gebruikt om op te koken. Maar ook ons watergebruik was historisch laag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *