Sofia, onze zeer geëmancipeerde alfa kip

We wonen in een gewone woonwijk, daarom wilde ik welbewust geen haan. Ik vind het heel leuk om zelf kippen te hebben, maar ruzie met de buren wil ik niet. Ik had echter geen rekening gehouden met Sofia. Sofia was gewoon een ongelofelijk irritante macho kip, met een veel te hoog testosteron gehalte, dat ze iedere ochtend, voor dag en dauw, de wereld in schalde.
Gedurende de wintermaanden had ik daar niet zo veel last van. In de winter is ‘voor dag en dauw’ ongeveer acht uur ’s ochtends, maar toen we langzaam richting zomer gingen, werden de dagen langer en begonnen de ochtenden steeds vroeger. Helaas bleef Sofia uitermate bereid om de hele wereld het aanbreken van iedere nieuwe dag te verkondigen. Acht uur werd half acht, zeven uur, half zeven . . . zes uur.

Communicatie

mega soaker

Een mega super soaker kan natuurlijk ook gebruikt worden om je kippen tot de orde te roepen.

Op een goede avond nam ik Chris zijn mega-super-water-soaker en vulde deze met water. Ik zette hem vlak bij de achterdeur voordat ik naar bed ging.
De volgende ochtend maakte Sofia me weer rond zes uur wakker. Slaapdronken, maar vastberaden stond ik op, greep de mega-super-water-soaker bij de achterdeur en ging op zoek naar deze wekker op twee pootjes.
Zelfverzekerd stond Sofia boven op het kippenhok luidkeels ‘goeiemorgen!’ naar al mijn buren te kraaien.
En toen was ze doorweekt.
Zwaar beledigd vloog ze weg, roddelend tegen de andere kippen over mijn brute gedrag.
Ik hoopte dat ze hierdoor begreep dat ze ’s ochtends haar kop moest houden. Maar zodra ik weer in bed lag, hoorde ik haar iedereen wakker kraaien, die nog niet wakker was geworden bij haar eerste poging.
Opnieuw mijn bed uit, opnieuw was ze doorweekt.
En nog een keer.
De volgende ochtend hadden we hetzelfde ritueel.
En de ochtend daarna weer.

Oplossing

Misschien ben ik gewoon een enorme sukkel, maar ik was niet bereid om iedere ochtend rond zes uur strijd te gaan leveren met een kip. Dus stond ik rond kraai tijd suf op, slofte naar beneden, naar buiten, kiepte dagelijks een bakje met etensresten het kippenhok in, waarna zij stil waren en ik weer mijn bed in kon. water en legkorrels hebben ze altijd, maar etensrestjes vinden ze zo lekker, dat ze daar altijd interesse in hebben.

Vanaf dat moment begon ik naar het einde van het Sofia tijdperk te verlangen. Helaas kon ik haar niet zomaar om zeep helpen. Ik wist gewoon niet hoe ik een kip moest slachten, bovendien was ik gewoon te bang om dit te doen.

Gelukkig ging ze vanzelf dood.

Helaas deed ze er nog een heel jaar over om dat te doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *