Een ongelofelijk briljant afvalscheidingssysteem

“Nee, niet daarin!” riep ik nog.
Mijn, toen nog teder beminde, draaide zich om, “hoe bedoel je?” vroeg hij verbouwereerd.
“Nou, gewoon, dat is de zak voor restafval, appelschillen zijn geen restafval.”
“Oh . . . wat wil je er dan mee?”
En dus begon ik aan een uitleg over mijn afvalscheidingssysteem, maar met ieder woord dat ik sprak, werd zijn blik bozer.
“Wat een ongelofelijk stom systeem! Je denkt toch niet dat je kinderen dit begrijpen, laat staan dat ze hier iets aan doen toch?” beet HIJ mij op verontwaardigde toon toe.

Sinds wanneer is het maatgevend wat mijn kinderen ergens van begrijpen? vroeg ik me af.

En dan al helemaal betreffende afval. Mijn kinderen ruimen zelden iets op, denken waarschijnlijk dat afval uit zichzelf verdwijnt. Regelmatig kom ik onbekende chips zakken en lege snoep verpakkingen tegen op Chris zijn kamer. Ik zou verwachten dat hij deze illegale aankopen voor mij verborgen wil houden, maar nee; hij propt ze gewoon ergens in een leeg hoekje.
Zelfs Nanouschka lijkt te denken dat iets niet meer bestaat, zodra zij het buiten haar kamer zet.

Zwaar beledigd door zoveel stupiditeit, was HIJ, de keuken uitgelopen. “Als je dan toch altijd alles beter weet, dan ruim je maar lekker zelf je zooi op.” Hij wilde niet meer helpen afwassen. Noch die keer, noch alle keren erna. Mijn huishouding was eenvoudigweg te belachelijk voor woorden.

Wat houdt dat belachelijk fantastische afvalscheidingssysteem dan in?

Appelschillen kunnen naar het konijn, die vindt ze heerlijk.
En verder scheid ik

  • oud papier en karton,
  • plastic,
  • blik,
  • drankpakken,
  • glas,
  • textiel,
  • oud ijzer,
  • batterijen,
  • lampen,
  • kleine elektrische apparaten,
  • groente, fruit en tuinafval. Het gft kan worden opgesplitst in
    schillen en restjes voor het konijn,
    gekookte restjes voor de kippen.
    ongekookte keuken restjes en tuin afval gaan de composthoop in.
  • Spullen die nog door anderen gebruikt kunnen worden breng ik naar de kringloper,
    verkoop ik via Marktplaats of een tweedehands winkel.
    kleren die Roos niet meer past geef ik door aan een kleiner meisje.
  • Oude kranten gebruik ik om de kachel aan te maken.
    Aardappelschillen droog ik soms en gaan ook de kachel in,
    onbehandeld hout gaat droog de kachel in.
  • En dan heb ik nog een klein beetje restafval. Chips zakken, wikkels van roomboter, nog wat cellofaan verpakkingen van andere boodschappen. Bij elkaar ongeveer de grootte van één bloemkool per twee weken.

Tsja, het is ingewikkelder dan alles gewoon in de kliko mikken. Maar is het niet raar dat we allerlei winkels aflopen om te kopen wat we willen hebben en dan als we er klaar mee zijn al het afval in één bak mikken?
En waarom zou je? Dit is cradle to cradle in de praktijk.
En dus bleef ik doorgaan met mijn idioot sublieme afvalscheidingssysteem.

Subliem systeem

Op een dag zag ik ingezonden brief in een tijdschrift, waarin iemand haar afvalscheidingssysteem beschreef. Haar systeem kwam redelijk in de buurt bij dat van mij. Was ik om mijn systeem verguisd, zij werd hierom geprezen. Haar inzending was DE inzending van de week en werd beloond met een waardebon van 100 euro.

Ik wist niet of ik in lachen uit moest barsten, of in tranen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *