super blitse auto

Sommige mensen in mijn omgeving zijn van mening dat ik een super suf autootje heb. Nou, ze hebben het mis. Ik heb de meest geweldige auto ter wereld.

Een paar dagen geleden ging ik aan de wandel om in het wild wat kraailook te oogsten. Aangezien het prachtig weer was, nam ik een lange route om bij één van de kraailook plekjes te komen. Terwijl ik aan de wandel was, passeerde ik een aantal hopen met takken. De plantsoenendienst was duidelijk druk bezig geweest met onderhoud.

Sinds ik mijn kachel heb, word ik erg hebberig wanneer ik ergens hout zie liggen. Behulpzaam bedoel ik, ik help de plantsoenen dienst graag met opruimen. De afgelopen jaren, neem ik dan ook regelmatig grote takken mee van mijn wandelingen. In het begin was ik hier heel huiverig over, dacht ik dat er heel veel mensen commentaar zouden leveren. Maar het vreemde is, dat er in al die jaren maar eenmaal een oudere man heeft gevraagd: “Ben je echt hout aan het sprokkelen? Wat geweldig!”

Dus kwam ik thuis met mijn grote tak en met kraailook. Maar één tak, is ook maar één tak, en winters kunnen lang zijn en koud. Aangezien het prachtig weer was, besloot ik om weer op pad te gaan, ditmaal met de auto.

Bij het eerste plekje waar ik stopte, lagen drie prachtige dikke takken. Pas toen ik de eerste wilde oppakken, ontdekte ik dat het niet echt takken waren, dit waren gewoon boomstammen. Boomstammen zetten pas echt zoden aan de dijk voor mijn nieuwe wintervoorraad, realiseerde ik me glunderend, dus deze wilde ik dolgraag meenemen, maar ik kon de kleinste al nauwelijks optillen. Terwijl ik deze naar mijn auto sleepte, kreunde ik tot mijn beschermengel: help me alsjeblieft! Ik hoopte op tijdelijke Pippi Langkous krachten, maar een scooter passeerde me en stopte voor mijn auto. Twee ongeveer 25-jarige, waarschijnlijk Poolse jongens, stapten af, namen de boom uit mijn handen en legde hem in mijn auto. Vervolgens liepen ze zonder iets te vragen naar de tweede boomstam, tilden die op, brachten die naar mijn auto en legde die naast de andere en vervolgens pakten ze de derde boomstam. Binnen twee minuten hadden ze mijn auto gevuld, mijn hand geschud, mijn dank aanvaard en waren ze weer op hun scooter geklommen en weggereden. Ik was nog helemaal verbaasd, verrukt. Regelmatig help ik anderen wanneer ik zie dat iemand hulp nodig heeft, maar wat is het geweldig om hulp te krijgen wanneer ik het nodig heb.

Toen ik thuis kwam, heb ik Nanous en Chris geroepen om te komen helpen de bomen uit mijn auto te tillen.
“Jeetje mam, wat heb je nu weer gedaan? vroeg Nanouschka. “Hoe heb je die er überhaupt in  gekregen?”
“Heb je zo gereden?” vroeg Chris, wijzend op de boomstammen die nog een eind uit mijn achterbak staken.
Tsja, wat zeg je dan als respectabele moeder tegen een muitende tiener? “Ehm . . . nou . . . ja . . . eeneh kilometer.”
Een Turkse man stak de straat over: “Heb je hulp nodig?”

De tien erop volgende minuten stuiterde ik door het huis. Al die hulp en al dat hout, Om een lang verhaal kort te maken: Mijn gele Japanse pickup truck is de meest geweldige auto in de wereld. En mijn bescherm engel is de meest geweldige bescherm engel in het hele universum.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *