Categoriearchief: Verwarming

super blitse auto

Sommige mensen in mijn omgeving zijn van mening dat ik een super suf autootje heb. Nou, ze hebben het mis. Ik heb de meest geweldige auto ter wereld.

Een paar dagen geleden ging ik aan de wandel om in het wild wat kraailook te oogsten. Aangezien het prachtig weer was, nam ik een lange route om bij één van de kraailook plekjes te komen. Terwijl ik aan de wandel was, passeerde ik een aantal hopen met takken. De plantsoenendienst was duidelijk druk bezig geweest met onderhoud.

Sinds ik mijn kachel heb, word ik erg hebberig wanneer ik ergens hout zie liggen. Behulpzaam bedoel ik, ik help de plantsoenen dienst graag met opruimen. De afgelopen jaren, neem ik dan ook regelmatig grote takken mee van mijn wandelingen. In het begin was ik hier heel huiverig over, dacht ik dat er heel veel mensen commentaar zouden leveren. Maar het vreemde is, dat er in al die jaren maar eenmaal een oudere man heeft gevraagd: “Ben je echt hout aan het sprokkelen? Wat geweldig!”

Lees verder

Ons gasverbruik is ook al zo leuk laag

“He, Nous, dit is leuk, een afschrift van ons elektriciteits- en gasverbruik.”  Verwachtingsvol scheur ik de envelop open terwijl ik op de bank neerplof.
Nanouschka kijkt geamuseerd op van waar ze mee bezig is.
“Ha! 18 m3 over twee maanden.” zeg ik glunderend.
“En hoe is het gasverbruik van andere mensen gemiddeld?”
“Staat er niet echt. Maar wij betalen hiervoor € 11,40 en andere mensen in een tussenwoning hebben hiervoor in mei en juni gemiddeld € 62,00 betaald. Dat is ruim vijf keer meer.”
“Maar wij hebben een houtkachel.”
“Ja, maar die hebben we in mei en juni toch niet aangehad.”
“Oh nee . . . maar waar gebruiken die anderen dat gas dan voor?” vraagt Nanouschka verbaasd.
“Kweenie, langer douchen, vaker douchen? Vaker afwassen? Vervolg ik met een grijns.
“Neeee.” schudden we allebei tegelijk.

Lees verder

Geiser perikelen, een koud avontuur

Mei 2013 ging de geiser kapot. Zomaar. Wanneer er iemand ging douchen, sprong opeens de verwarming aan, terwijl het in de huiskamer al warm genoeg was. Een paar dagen later deed ie helemaal niets meer. En om de een of andere reden gebeuren deze dingen altijd op een vrijdag. Vaag realiseerde ik me wel dat ik gewoon een soort storingsdienst kon bellen, we wonen in een huurhuis, dus als ik zou bellen, dan zouden ze ongetwijfeld diezelfde dag nog langs komen. Maar ik was gewoon met iets anders bezig en de geiser interesseerde me niet. “ik zal maandag bellen.” zei ik tegen Nanouschka. “Was je maar voor de wastafel.”
En toen werd het maandag. Maar ik had nog steeds geen zin om te bellen. Geen zin . . . en iets anders, een gevoel, er was zich iets aan het uitkristalliseren.

Lees verder